Praca zdalna z Hiszpanii jest atrakcyjna, ale niesie ze sobą podatkowe i pracownicze konsekwencje, które musisz znać z wyprzedzeniem.
Zastrzeżenie: Ta strona służy wyłącznie celom informacyjnym i nie stanowi porady prawnej ani podatkowej. W celu uzyskania indywidualnej porady skontaktuj się z Jacobem Salamą.
Jeśli fizycznie pracujesz z Hiszpanii przez ponad 183 dni rocznie, lub przenosisz tam centrum swoich interesów, stajesz się hiszpańskim rezydentem podatkowym. Oznacza to:
Scenariusz A — Pracownik polskiej firmy: Jeśli fizycznie pracujesz z Hiszpanii bez Prawa Beckhama, twój dochód jest opodatkowany w Hiszpanii (UPO: kraj miejsca wykonywania pracy). Polska firma może potrzebować rejestracji stałego zakładu (PE) lub skorzystać z Employer of Record.
Scenariusz B — Pracownik z Prawem Beckhama: 24% IRPF stawka ryczałtowa przez nawet 6 lat. Warunek: aktywna umowa o pracę z polską firmą i wniosek Modelo 149 w ciągu 6 miesięcy.
Scenariusz C — Autónomo (samozatrudniony): Rejestracja jako hiszpański przedsiębiorca. Progresywny IRPF + cuota de autónomos (min. ok. 200–590 euro/mies. w zależności od dochodu).
Dochody z Hiszpanii opodatkowane w Hiszpanii — firma musi rozwiązać kwestię PE lub EoR.
24% stawka ryczałtowa dla pracowników zdalnych — najprostszy scenariusz podatkowy.
Samozatrudniony w Hiszpanii — elastyczne, ale z wyższymi składkami ZUS.
Polsko-Hiszpańska umowa zapobiega podwójnemu opodatkowaniu — ale nie automatycznie.
Prawidłowa struktura prawna i podatkowa jest kluczowa. Skontaktuj się z nami.
